Śp. Ks. Andrzej Sulewski SDS (1941-2016) - Imię zakonne: Wiktor
Wpisany przez ks. Rafał Masarczyk SDS   
sobota, 03 grudnia 2016 17:40

Ks. Andrzej Sulewski przyszedł na świat w trudnym okresie okupacji niemieckiej, dnia 6 października 1941 roku, w Warszawie. Siedem miesięcy po jego narodzinach stracił ojca Władysława, który z zawodu był fryzjerem. Wraz z siostrą wychowywał się w trudnych warunkach pod troskliwą opieką Matki – Stanisławy zd. Maj. Sakrament chrztu świętego otrzymał 2 listopada 1941 roku w stołecznej parafii p.w. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Jego dzieciństwo zostało brutalnie przerwane przez wybuch Powstania Warszawskiego, w czasie którego został wraz z rodziną deportowany do obozu przejściowego, skąd wyjechali do rodziny w województwie kieleckim. W 1946 roku rodzina Sulewskich przybyła na Dolny Śląsk i osiedliła się w Trzebnicy.

Tam poznał salwatorianów i zrodziło się w nim powołanie do stanu zakonnego i kapłańskiego. W opinii, którą napisał 12 sierpnia 1957 roku ks. Wawrzyniec Bochenek SDS, znajdujemy obraz ks. Andrzeja jako „młodzieńca odznaczającego się szczerą pobożnością i wzorowego ministranta”. Idąc za głosem powołania ks. Andrzej złożył, dnia 3 lipca 1957 roku, podanie z prośbą o przyjęcie do Towarzystwa Boskiego Zbawiciela. Jego prośba spotkała się z pozytywną odpowiedzią prowincjała i 30 sierpnia 1957 roku został przyjęty jako kandydat do Zgromadzenia. Po odprawieniu rekolekcji, 7 września 1957 roku, przyjął habit zakonny oraz imię Wiktor. Po zakończeniu formacji w nowicjacie, dnia 8 września 1958 roku, złożył pierwszą profesję zakonną w Bagnie.
Następnie został przeniesiony do wspólnoty zakonnej w Krakowie, gdzie w latach 1958-1960, kontynuował naukę w zakresie szkoły średniej. Już wówczas, w opinii wychowawców, ks. Andrzej jawi się nam jako bardzo zdolny i gotowy do pomocy innym kolegom młodzieniec. Jego prefekt, ks. Karol Stawowy SDS, podkreślał w opinii z dnia 21 czerwca 1960 roku jego predyspozycje do nauki. Tę opinię potwierdzili wychowawcy seminaryjni w Bagnie, gdzie w latach 1960-1966 ks. Andrzej studiował dyscypliny filozoficzne i teologiczne. Ks. Joachim Więzik SDS w swojej opinii, z dnia 24 czerwca 1962 roku, napisał o ks. Andrzeju takie słowa: „Wzorowy pod każdym względem(…); Jeden z najzdolniejszych, przy tym niezwykle pracowity i sumienny.”
Profesję wieczystą złożył, dnia 8 września 1963 roku, w Bagnie. Święcenia prezbiteratu otrzymał 28 czerwca 1966 roku w Trzebini, z rąk bpa Karola Wojtyły. Po święceniach został przeniesiony do wspólnoty zakonnej w Krakowie, przy ul. Łobzowskiej. Tam, w latach 1966-1967, uczęszczał na wykłady w ramach Roku Pastoralnego, tzw. Tirocinium.
Mając na uwadze szczególne predyspozycje ks. Andrzeja do pracy naukowej przełożeni skierowali go do Rzymu, gdzie w latach 1967-1972 studiował pedagogikę na Pontificio Ateneo Salesiano. Już w 1971 roku prowincjał sygnalizował ks. Andrzejowi potrzebę podjęcia przez niego wykładów w Wyższym Seminarium Duchownym Salwatorianów w Bagnie. W lipcu 1972 roku ks. Andrzej Sulewski, na prośbę Generalatu SDS, został wysłany z pomocą duszpasterską do parafii w Narni, gdzie posługiwał do grudnia tegoż roku. Z jego korespondencji z ks. Sewerynem Kłaputem SDS dowiadujemy się o wyrażonej przez ks. Andrzeja gotowości do wyjazdu do Brazylii.
Do Polski powrócił w styczniu 1973 roku i od 1 lutego zamieszkał w Obornikach Śląskich. Tam podjął obowiązki katechety w parafii p.w. NSPJ oraz rozpoczął wykłady z pedagogiki w Bagieńskiej Alma Mater – które prowadził do 1994 roku. W 1974 roku został mianowany wicesuperiorem wspólnoty obornickiej. W 1975 roku ks. Andrzej został skierowany do Wyższego Seminarium Duchownego w Bagnie, gdzie powierzono mu urząd wicesuperiora oraz obowiązki związane z pracą dydaktyczną.  Po roku ks. Andrzej zwrócił się z prośbą o przeniesienie go do pracy duszpasterskiej w charakterze wikariusza lub katechety.
Władze zakonne odniosły się ze zrozumieniem do prośby młodego, pełnego zapału kapłana i z dniem 18 czerwca 1976 roku ks. Andrzej został przeniesiony do domu zakonnego w Dobroszycach. Tam podjął obowiązki wikariusza w parafii p.w. Św. Jadwigi Śląskiej. Dwa lata później, dnia 27 maja 1978 roku, został mianowany wicesuperiorem tejże wspólnoty. Już wówczas ks. Andrzej dał się poznać jako utalentowany katecheta, który potrafił porwać dzieci i młodzież nie tylko w salce katechetycznej ale także podczas wycieczek rowerowych i innych zajęć sportowych. Zamiłowanie do wycieczek rowerowych oraz piłki nożnej było jednym z atutów ks. Andrzeja jako duszpasterza młodzieży. W czasie studiów rzymskich ks. Andrzej był jednym z nielicznych Polaków, którzy 1 kwietnia 1970 roku, obserwowali półfinał Pucharu Europy Zdobywców Pucharów AS Roma vs. Górnik Zabrze na Stadio Olimpico. O czym barwnie opowiadał piszącemu te słowa.
W 1980 roku przełożeni skierowali ks. Andrzeja do Krzyża Wielkopolskiego. Tam, od 15 lipca tegoż roku, podjął on obowiązki wikariusza i katechety dzieci i młodzieży w miejscowej parafii. Po trzech latach posługi w Wielkopolsce ks. Andrzej Sulewski został przeniesiony do Koczurek, niedaleko rodzinnej Trzebnicy. Tam, od 1 lipca 1983 roku, zaangażował się w duszpasterstwo parafialne oraz katechizował dzieci i młodzież.
Następnie, na mocy dekretu przełożonych, ks. Andrzej został skierowany Piastowa k. Warszawy. Tam, od 1 września 1986 roku, podjął obowiązki wikariusza miejscowej parafii oraz katechizację. W miejscowej wspólnocie powierzono mu także urząd konsultora. Kolejną placówką duszpasterską ks. Andrzeja była parafia p.w. Św. Maksymiliana Kolbego w Kosewie, gdzie od 30 czerwca 1999 roku, pełnił obowiązki katechety i duszpasterza. W 2002 roku kolejnym etapem działalności duszpasterskiej ks. Andrzeja jest miasto jego urodzenia. W stolicy, od 1 lipca tegoż roku, podjął urząd konsultora miejscowej wspólnoty oraz katechety w parafii p.w. NMP Matki Zbawiciela.
Po roku został on przeniesiony na Dolny Śląsk. Wraz z dniem 30 czerwca 2003 roku ks. Andrzej rozpoczął posługę duszpasterza i katechety w parafii p.w. Niepokalanego Serca NMP w Wysokim Kościele. W 2008 roku, odpowiadając na potrzeby prowincji, ks. Andrzej podjął posługę kapelana klasztoru Sióstr Benedyktynek w Wołowie. Po siedmiu latach ofiarnej posługi, z powodu stale pogarszającego się stanu zdrowia ks. Andrzej został z dniem 1 października 2015 roku przeniesiony do wspólnoty zakonnej w Obornikach Śląskich z zamieszkaniem w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym Sióstr Boromeuszek w Trzebnicy. W czerwcu 2016 roku ks. Andrzej świętował swój jubileusz 50-lecia święceń kapłańskich we wspólnocie krakowskiej i rodzinnej Trzebnicy.
Dla wielu współbraci ks. Andrzej Sulewski pozostanie na zawsze pięknym przykładem cichego i pokornego salwatorianina, który przez wiele lat harmonijnie łączył zdobyte wykształcenie z niewdzięczną posługą katechety. Człowieka, który z pasją przez wiele lat dokumentował w obiektywie aparatu swoje wędrówki rowerowe i nie tylko. A w ostatnich latach, kiedy niósł z pokorą i wielką pogodą ducha krzyż choroby i cierpienia, był pięknym przykładem zakonnika.
Ks. Andrzej Sulewski SDS zmarł dnia 26 listopada 2016 roku w ?. Odszedł do Pana w 75 roku życia, w 50 roku kapłaństwa i w 58 roku życia zakonnego.

Ks. Ireneusz Kiełbasa SDS

 

 


Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: Dandelion Theme  Valid XHTML and CSS.