„Otrzymaliśmy w darze Ducha Świętego. Różnorodność w jedności”
Wpisany przez Zbigniew Stachurski   
wtorek, 05 września 2017 15:20

W dniach 28 i 29 sierpnia br. odbyły się na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu już XLVII Wrocławskie Dni Duszpasterskie.  Organizuje je cyklicznie Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu. Tegoroczna edycja WDD opatrzona była hasłem „Otrzymaliśmy w darze Ducha Świętego. Różnorodność w jedności”. Każdy dzień rozpoczynał się Eucharystią w katedrze. Następnie wykłady i warsztaty a dzień kończył się nabożeństwem w jednym z kościołów (Świętych Piotra i Pawła, Św.Krzyża). Miałem okazję wysłuchać zaproszonych prelegentów – wykładowców katolickich uczelni. Byli nimi ks. prof. Mariusz Rosik (PWT), ks. prof. Krzysztof Guzowski (KUL), dr hab. Mieczysław Guzewicz (Zielona Góra) oraz biskupi: bp dr Marek Solarczyk (Warszawa–Praga), bp prof. Jacek Kiciński(Wrocław), bp prof. Andrzej Siemieniewski (Wrocław). Chciałbym zwrócić uwagę na dwa wystąpienia.
Pierwsze to wykład bpa Andrzeja Siemieniewskiego „Ruchy kościelne a hierarchia”. Dziś temat bardzo aktualny, gdyż obserwuje się, że równolegle z Kościołem lokalnym (parafią, diecezją) funkcjonują powstające wciąż nowe ruchy. Temat dla mnie ważny, gdyż osobiście jestem uczestnikiem od 24 lat rzeczywistości jaką jest Droga Neokatechumenalna w Kościele. Jest ona różnie postrzegana przez hierarchów. Biskup Andrzej wykazał na podstawie przemyśleń kard. Josepha Ratzingera (jeszcze jako prefekta Kongregacji ds.Nauki i Wiary – późniejszego papieża Benedykta XVI), że ruchy kościelne są wpisane od początku w organizację urzędową Kościoła. Wykazał, że zawsze istniały, obok „urzędowego, lokalnego Kościoła” tj. obok dawniej Apostołów, diakonów  a dzisiaj biskupów w diecezji, proboszczów w parafii, grupy ludzi, później zakony i różne instytuty a także ruchy, które działając w jedności z hierarchią były darami Ducha Świętego wzajemnie się uzupełniając i ubogacając, gdzie zawsze ostateczne, decydujące słowo co do ich działalności miał „urząd” (np. Apostołowie pod przewodnictwem Piotra, dzisiaj w diecezji biskup a w całym Kościele papież). Wykładowca zwrócił uwagę, że Kardynał Ratzinger wskazywał w różnych oficjalnych publikacjach, że temat istnienia „pierwotnych ruchów kościelnych” od początku jest obecny w Piśmie Świętym. Pismo Święte uznane jest więc jako normatyw sankcjonujący istnienie ruchów w Kościele (Dzieje Apostolskie, Listy św.Pawła). Przykładem niech będzie działalność Apollosa (Dz 18,24-28). Ze słów Pisma Świętego, co bardzo mocno zaakcentował na koniec swojego wystąpienia biskup Andrzej, przebija się zasada co do różnych pojawiających się charyzmatów w Kościele: „Ducha nie gaście”. Ale i tu biskup za św. Pawłem wskazał na cytat z listu św. Pawła  „Wszystko badajcie, a co szlachetne - zachowujcie! Unikajcie wszystkiego, co ma choćby pozór zła” (1Tes 5,19-22).
Drugie wystąpienie to przedłożenie wygłoszone przez dr hab. Mieczysława Guzewicza*) zatytułowane „Wpływ życia religijnego w rodzinie na rozwój darów Ducha Świętego”. Nawiązał on bezpośrednio do przygotowań młodych ludzi do sakramentu bierzmowania. Wykazał w sposób bardzo prosty na zależność jakości życia religijnego rodziców i ich wiary na podejście młodego człowieka do problemów życia duchowego, do samej wiary i do sakramentów. Ukazał, że zbyt wiele wkłada się wysiłku duszpasterskiego na „fikcyjne” przygotowania uczniów szkół ponadpodstawowych do sakramentu bierzmowania. Tworzy się programy, urzędowe kościelne dokumenty instrukcje, specjalne indeksy z podpisami obecności na naukach, liturgiach itp., lecz i tak po udzieleniu sakramentu młodzieży nie ma w Kościele. Zwrócił uwagę, iż już sami biskupi niejednokrotnie nazywają w swoich wystąpieniach bierzmowanie „sakramentem pożegnania się młodego człowieka z Kościołem”. Zwrócił uwagę, że najpewniejszym programem przygotowania dzieci do sakramentu bierzmowania jest praca z rodzicami tj. praca rozwijająca rodzinne życie religijne małżonków. Dziecko dorastając w zdrowej rodzinie widzi, ma przykład, ma świadectwo autentycznej wiary rodziców. Zdrowej rodzinie, to znaczy żyjącej w związku sakramentalnym, żyjącej wg dekalogu. Podawał przykłady, że w szkołach, w klasach około 34% dzieci już żyje dzisiaj w rodzinach po rozwodzie, często w konkubinatach lub rodzinach niepełnych (tylko z matką lub ojcem). Jedność i miłość między matką i ojcem zawsze  była i jest dzisiaj kluczem do życia religijnego w rodzinie. I dlatego, jako małżonek i już dziadek, z własnego doświadczenia prelegent zachęca: chcąc duszpastersko mieć wpływ na rozwój darów Ducha Świętego w katechizowanej młodzieży, należy przede wszystkim inwestować w życie religijne rodziców. A na zakończenie wskazał, że podstawą życia religijnego jest zawsze w domu wspólna modlitwa małżeńska, podczas której niezależnie zawsze działa Duch Święty.
Wszystkie nagrania wystąpień podczas XLVII Wrocławskich Dni Duszpasterskich można odsłuchać ze stron Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu pod adresem: http://www.pwt.wroc.pl/
Zbigniew Stachurski
_________________________________
*)  Dr hab. Mieczysław Guzewicz (Zielona Góra). ur. w roku 1959, od 32 lat żyjący w małżeństwie, ojciec trojga dzieci. Doktor habilitowany teologii biblijnej i pastoralnej, członek-konsultor Rady ds. Rodziny Konferencji Episkopatu Polski, członek Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej oraz Diecezjalnej Komisji ds. Rodziny. Jest autorem licznych publikacji i opracowań z zakresu problematyki małżeństwa i rodziny, wychowania religijnego dzieci, cierpienia w Biblii. Prowadzi rekolekcje, konferencje i prelekcje dla osób chorych, środowisk medycznych, duszpasterzy, doradców życia rodzinnego, narzeczonych, małżonków i rodziców.

 


Stworzone dzięki Joomla!. Designed by: Dandelion Theme  Valid XHTML and CSS.